Pdf
Haberlerde Kullanılan Ölu Resimleri.pdf
Video
Gördüğünüz kişiler aslında ölü
Öldükten sonra çekilmiş otopsi resimleri

 

 

  Bu  Sayımızda size  On  çift resim göstereceğiz ,  kalbi  dayanmayacakların bunları seyretmemesini öneririz  .Dünyaca Tanınmış Fotoğraf Sanatçıları   Walter Schels ,Beate  Lakotta ‘ya aitler

 

Alman fotografçı Walter Schels ve arkadaşı Beate Lakotta belkide şimdiye kadar hiç yapılmamış bir işi yaparak hasta ve ölmek üzere olan insanların ölmeden önceki ve öldükten sonraki fotoğraflarını çekiyorlar. Sonuç olarak ortaya Ölmeden önceki yaşam adını taşıyan bir sergi çıkıyor.

Sergi kimilerinin etik anlayışına ters düşse de fotoğrafçılar ölmek üzere olan bu insanların izniyle deklanşöre basıyor ve yaşamla ölümden sonraki kederi farklı ama birbirine çok benzeyen iki karede birleştiriyorlar

Bu resimler hakkında bize  fikrinizi bildirmek için  burzsan@gmail.com adresine mail gönderin.

 

Sizlere  burada tek tek   20  resim  göstereceğiz bu resimlerin sol taraftakiler o insanın ölmeden evvel çok az  zaman önce çekilmiş  son resmi . Sağ Taraftaki ise ölüm esnasında son nefesini verirken veya verdikten sonraki hali.  Altlarında da her biri için  bilgi.

 

   Edelgard  Clavey , 67   İlk resim solda  5.12.2003  - Edelgard  80 senesi başında boşanmıştı. O zamandan beri yalnız yaşamaktaydı. Çocuğu yok. Gençliğinden  beri aktif  bir Protestan inancına sahipti. Bir sene evvel  Kanser’e yakalandı ve o hastalıktan öldü. Son günlerinde yatalak olmuştu. Artık kendini  topluma yaramaz bir insan olarak değerlendiriyor  ve ölmek istiyordu.

Sağdaki  resim  ilk resimle arasında  9 ay  bir zaman var . Sağdaki resim  Fotoğraf  Walter  Schell  tarafından  ölüm anında son nefesini verirken çekilmiştir.

 

 

 

 

 

 

Maria Hai-Anh Tuyet Cao, 52
İlk resim Solda  5 12. 2003 de çekilmiş. “ Ölüm hiç bir şey değildir “  “ Ben ölümü  kucaklıyorum , o devamlı değil Tanrı ile karşılaşınca o zaman  tekrar  ölümsüz bir güzellik kazanıyoruz. “ “ Bizim Dünyaya geri gönderilmemiz ancak orada unutamadığımız birisini bıraktıksa olur “Maria’da  Metastaz yapmış Kanser’den ölmüştür.

Sağdaki  resim çekildiğinde  Kanser ilerlemiş ve öleceğini  biliyordu. O gözlerde hiç korku yok. Doğu inancına sahipti.   Resimden iki ay sonra öldü  . Sağdaki ölmüş resmi  son nefesini verdiğinden 10 dakika sonra çekilmiştir. Daha vücut soğumadan

 

 

Elly Genthe, 83 İlk Resim :  solda 31 Aralık 2002  
Elly Genthe Her zaman yanlız  yaşamış bir kadındı.  Ben Kendi Kendime yeterim diye  iddia eder ve kimseden yardım istemeden yaşardı. Her zaman ben kendime dikat etmezsem ölmüşden beter olurdum  derdi.  Onu ilk tanıdığım zaman, Ölüm çok yaklaşmıştı  o hayla bu fikre direniyor ve bulunduğu bakım evinin çalışanlarına devamlı dua edip ona iyi baktıklar için teşekkür ediyordu. Fakat  onu bir kaç gün sonra ikinci ziyaretimde artık  hayatın yavaş yavaş onu terk ettiğini sezmişti.  Yinede şikayet etmeden etrafına  bakınıyor  ve  fikirler ileri sürüyordu. Ama son ziyaretimden ayrıldıktan ertesi  gün bana telefon ettiler ve  Elly seni istiyor  diye .” Ben artık gidiyorum gelsin ve beni uğurlasın “ diyor. Hemen gittim  onu yatağında  oturmuş ve üzerinde kürk mantosu yolculuğa hazır bir prenses  gibi buldum . “ Hadi neredesin seni bekliyorum gitmek için” dedi .  Resmini çekmemi istedi.Tam ben makinamı alıp resmini çekmeğe hazırlanırken   son bir  defa güldü ve  sesizce son nefesini verdi.

İşte ikinci resim o  resim

Seni hiç unutmayacağım cesur Elly’im

 

             

 

Peter Kelling, 64
İlk Resim  : 29 Kasım  2003 
 
Peter Kelling hiç  bir zaman mühim bir hastalık geçirmemiş  Sağlık sosyal bakanlığında çalkışan bir bürokratdı. Hayatında kötü bir alışkanılığı olmamış . sigara , içki  içmemiş. Devamlı hayatına dikkat etmişti.Bir gün  muayene neticesinde Ak  ciğerlerinde  kanser olduğu  teşhis edilmişti.

Onu tanıdığım  zaman  Kanser karaciğerine ve Beynine sıçramıştı.  “ Ben  sadece 64 yaşımdayım .  Benim böyle  harcanmamam gerekir “ demişti.

İkinci Resim . 22 Aralık  2003.  Onu on gün sonra tekrar gördüğümde gözlerinde  kaderini  kabul etmiş insanların görüşü vardı.  Fakat yinede tam kabullenemiyor bunun bir şaka olduğuna inanıyordu. “ Her zaman bu kadar dikkatli bir hayat süren bana reva mıydı bu.” Hatta arkadaşları  tutuğu futbol takımı her kazandığı maçı gelip kapısındaki bir panoya kayıt ediyorlardı. Sırf ona moral vermek için.

Fakat  22 aralık sabahı bana hastanden ttelefon ettiler ve Peter’in  ölmek üzere olduğunu söylediler . Hemen gititm.  Sanki beni bekliyordu. Görünce hafifçe gülümsedi ufak bir selam verip veda etti. Ve hala dudaklarında  o  öleceğine inanmayan  gülümseme ile başı yavaşça öne iğildi  gözleri aralandı . Bende deklanşöre bastım.

Peter  bu dünyadan öldüğüne gülerek ayrılmıştı

 

  

Beate Taube, 44

İlk resim  16  Ocak 2004 
 Beate 4 senedir Ciğer Kanseri tedavisi görüyordu. Fakat  onu tanıdığım  zaman son kemoterapi  seanslarına başlamıştı. Daha saçları vardı. Öleceğini  biliyordu. Hatta gömüleceği mezarı bile gidip görmüştü.
İkinci resim :  10 Mart 2004  . 52 gün sonra . Ölüm Anında Kocası ve çocukları yanında olursa bunun onlar için çok zor olacağını  düşünerek  ölüm anında tamamen tanıdıklarından uzakta yanlız olarak ölmeği istemişti. Sadece benim   bulunmama razı olmuştu.  Oda  güzel bir  resmini çekeceğime söz verdiğim için.

10 mart günü  beraber  kahve içerken evinin salonunda birden bana  “ git fotoğraf makineni al ben  birazdan öleceğim “ dedi  şaşırdım o bana tekrar etti . “ Hadi ama “ ve gülümsedi

Masanın üzerinde hazır olan makineyi aldım , ona doğru döndüğümde  onun koltuğuna iyice yerleşip poz verdiğini gördüm. Saçları  kematerapide  dökülmüştü.

Hafif gülerek  “ allah ısmarladık “ dedi ve dudaklarında bir tebessümle gözlerini kapattı.  Ben hemen deklanşöre bastım.  Resimde dudaklarındaki müzip gülümseme vardı.

“ Güle güle  dostum  Beate “

 

 

 

 

 

Rita Schoffler, 62
İlk Resim .  17 Şubat  2004    
Rita ve kocası 17 sene evvel boşanmışlardı.  O daha sonra  Kansere yakalandı. Kendisine ölme kararını verince  ( Ötanazi)  bir kere daha kocasınla  konuşmayı arzu ettiğini hisseti. Aradan çok uzun zaman geçmişti. Kavgalı bir boşanma olmuş ona çocuklarını görmemesi  yasağı koydurtmuştu. İlk resmini bu karardan sonra çekmiştim.

İkinci Resim :  10 Mayıs 2004 .  Onu görüşmek için çağırdığı zaman  öleceğini de bildirmiş  ve hemen gelmesini söylemişti. 20 senedir hiç görüşmemiş ve konuşmamışlardı.  Onu affetmek için bu kadar beklememesi gerekirdi. Bu ona  ölüm anında  tesir etmişti.  Haftalardır ölmek istediğini bildirmişti fakat şimdi ise bundan vaz geçmek istemekteydi. “ bütün istediğim  son bir kere onlarla bir yaşamı paylaşmak “  Evet son isteği buydu.

Fakat hayatta bazı kararlar bizim dışımızda alınıyor.

Rita’nın son resmine dikkatlice bakın . O gün tekrar kocasıyla buluşmuşlar  ve yeni bir hayat kurmak imkanlarından bahs ediyorlardı.  Bende bir aile dostu gibi onlarla beraberdim .  Rita kocasınla konuşurken birden  onda bir değişiklik oldu kelimeler daha ılımlı  çıkmağa başladı  ve yüzünü  hüzünlü bir gülümseme kapladı . O  anda anladım  ki bizi  terk ediyor . Ondan güzel bir hatıra kalsın diye hemen deklanşöre basıp  gördüğünüz güzel resmi çektim.

Herhalde Rita’da bana  müteşekkirdir.  Son anını böyle bir resimle ölümsüzleştirdiğim için .

 

 

 

 

Heiner Schmitz, 52
İlk Resim  :  19 Kasım 2003  
 
Heiner  bir konuşma ustası ve stand up ‘çı idi.  Pek öyle tanınmış değildi ama onun da hitap ettiği bir toplum vardı. Şov  dünyasında çalışmaktaydı. Ne zaman ki  hasta beyninin  çekilmiş  MR ‘ını gördü  ölümün çok yakın olduğunu anladı.

Beyninin çok büyük kısmını sarmıştı

İkinci Resim : 14 Aralık 2003 .  Arkadaşları  az yaşam zamanı kalan  Heiner’i  sanki bir şey yokmuş gibi normal  bir hayat yaşatmağa çalışıyorlardı. Futbol maçlarını  seyr ediyorlar , sigara ve bira içip vakit geçiriyorlardı.  Bir gün yanlız kaldığımda “ biliyormusun  Walter   arkadaşlarımla biz birbirimizi aldatıyoruz  onlar ve ben  öleceğimi  biliyoruz ama saklıyoruz . Ne yapalım bu şovu sonuna kadar oynayacağım”  demişti.

Bu konuşmadan  iki gün sonra  Hainer beni çağartı yine yanlızdık . “ Walter ben sonuna geldim . Onun için yanımdan ayrılma ve son resmim lütfen güzel olsun sahnede onu kullanırım dedi “

Gözlüklerini  çıkardı  düzgünce katladı. Kenara koydu  ve bana “ Hadi dostum vazifeni yap iyi çıksın sonra para vermem “ dedi.

Başı öne doğru iğildi yüzünü hafif bir ciddilik kapladı  gözlerini yere doğru dikti . 

Dostum Heiner  ölmüştü  . Deklanşöre bastım..  O resim ölü ilanlarında kullanıldı.

 

 

  

 

 

 

Klara Behrens, 83
İlk Resim:  6 Şubat 2004  
 
Klara Behrens  açık mavi gözleri ve  hüzünlü bakışları olan bir insandı.  Onu tanıdığım zaman  fazla ömrü kalmadığını biliyordu.  “ Bazen iyileşeceğimi ümit ediyorum “ , fakat “ Fakat ağrılar başladığında onlarla beraber yaşamak istemiyorum “  Sadece bu ağrılarımı donduracak bir çare olsa bana yeter . demişti.

İkinci resim :  3 Mart 2004  Resmi  çekmeden evvelki son konuşmamızda  yanlızdık  bana “  Acaba insanın yaşamak için bir ikinci şansı var mıdır ? “ “ buna pek inanmıyorum.  Hayır Korkmuyorum. .  Ben sadece  Çöldeki milyarca kum tanesinden bir tanesi olacağım “

Dedi , “ yoruldum “ diye başını  koltuğunun  arkasına dayadı  biraz sonra nefesinin  kesildiğini hisettim.  Ölmüştü.
Deklanşöre bastım. ……. O sanki halla uyuyordu.

 

 

 

 

 

Roswitha Pacholleck, 47
İlk Resim :  31 Aralık  2002

“ Bu son derece saçma bir şey  benim  şimdi ilk defa bir Kanserim oldu , ben hakikaten yaşamak istiyorum.” Dedi bana  Roswita ona yaptığım ziyaretlerin birinde.  Bir kaç hafta evvel Hastaneye kaldırılmıştı. “ Burada hakikkaten iyi insanlar var “ diyordu. “ Burada geçirdiğim her günden zevk alıyorum bundan evvelki hayatım sıkıcıydı “
İkinci Resim :  6 mart 2003  O kimseyi suçlamadı , kendisini bile. Diyordu ki “  Bu hastanede insanlara karşı gösterilen saygı  sevgi alakayı takdirle karşılıyorum. Ben kafamda öleceğimi biliyorum . Ama ne olacağını kim bilebilir ki ? Hala bir  mucize olma imkanı vardır belki “

Eğer bu hastalıtan kurtulursam bu hastanede hastalara bakmak isterim  demişti.

Onun  ölümüne 10 dakika gecikmiştim, hatta odadaki  hastabakıcıya beni çağırmalarını söylemişti. Onlarda  beni bulmakta biraz gecikince bir yarım saat kadar devamlı kapıya bakarak beni beklemiş fakat sonrada dönüp  “ daha fazla bekleyemem , söyleyin ona ben elimden geleni yaptım. Resimimi güzel çeksin “ demiş ve yatağının  arkasındaki yastığa başını güzelce yerleştirip saçlarını düzeltikten sonra son nefesini vermişti.

Personel ona hiç dokumadan benim gelişimi beklemişler. Bende remi verdiği pozda çektim.

“Güle güle Roswitha , burada yetişemedim orada buluşuruz “ 

 

 

                                                                                     

 


 

Barbara Gröne, 51
İlk resim 11 Kasım  2003  
 Hayatı  Boyunca  Barbara  kendisinin hayata olmaya hakkı olmadığı fikriyle yaşamıştı. O istenmeyen bir bebekti. O doğar doğmaz  annesi  onu  kimsesizler evine yerleştirmişti. Fakat çok kuvvetli bir yaşama hırsı vardı. Bu yüzdende hayatı boyunca çok dikkatli disiplinli bir hayat yaşamıştı. Çok zor geçen bir hayattan sonra  sonunda daha mülayim  bir  hayatı olacak gibiydi

İkinci Resim : 22 kasım  2003  Fakat tam bu sırada bir yumutalık kanserine yakalandı. Çok çabuk şekilde pelvis  ve rahmine yayıldı. Yapılacak hiç bir şey yoktu.  Birden eski korkuları bu kerede  onun bütün hayatını bir hüzünle kapladı. Bana  ölmeden son günü  “ bütün hayatımca ne yaptımsa boşunaymış ben hayatın kendisi tarafından istenmeyen bir canlı imişim “ diye dert yanmıştı.

Ölürken ikimizdik  , fazla konuşmadı içi kin ve hınç  yanında ise hüzün vardı. “ bana baktı ne yapayım elimden geleni ben yaptım ama olmadı “ deyip başını öbür tarafa çevirdi bir daha kımıldamadı  . Sesizce öldü.

Bende ona hürmeten  deklanşöre çok sonra bastım.

Sevgili  okularımız  bu resimlerle ilgili  bizle temasa geçmek isterseniz  burzsan@gmail.com   adresine  mail gönderin